niet luisteren en brutaal

Zeer herkenbaar, mijn dochtertje van 3,5 jaar kan flink brutaal zijn of gewoon een keel op zetten als haar iets niet bevalt. Meestal werkt het, het beste om haar in de hoek te zetten om na te denken ........ maar ja het hoort nu eenmaal bij de leeftijd zeggen ze en lees ik ook hier

Onze oudste is inmiddels 6 en werd vanaf een jaar of 4 ineens heel erg brutaal en obstinaat. Niets hielp! echt alles geprobeerd. Tot slot heb ik een heel goede tip gehad van iemand; vraag jezelf af of het een gevecht/ruzie waard is. soms worden kleine dingen ineens heel groot omdat ze dan de hele dag vervelend / brutaal / gemeen is geweest. even afstand nemen en jezelf dit afvragen helpt echt. Daarnaast is later uit onderzoek gebleken dat onze dochter ADHD heeft en een heleboel kenmerken daaruit kwamen. Toen viel het kwartje wel op zijn plaats en hebben we heel veel handreikingen gekregen om te proberen (geen medicijnen!) en dat haalt vaak de druk eraf en voorkomt een hoop ellende. Bovendien geldt nog steeds: jengelen betekent vaak gewoon moe. Dus overdag even rusten op de bank en 's avonds gewoon op tijd naar bed en 's morgens na het plassen nog even terug in bed in plaats van gelijk actief zijn.

Oei, wat een herkenbare verhalen!!!! Onze zoon van 3 1/2 is ook heel erg geweest. Hij deed bijten, slaan, schoppen enz. Toen hij kleiner was en vervelend was waarschuwde ik hem, en bij 3x zette ik hem in de box. We waren ook einde raad en CB gevraagd. Die gaven ook veel tips, en een telefoonnummer van Alcander. Met hun hebben we een kennismakingsgesprek gehad en door hun kregen we elke week een meisje over de vloer die 4e jaars student is, en die ging dan met onze zoon spelen. Ten eerste om zijn gedrag te veranderen, om hem alleen te leren spelen en ik kon even bijkomen (had een postnatale depressie) Dus voor ons drietjes was het wel fijn.
Zij gaat steeds als hij heel vervelend was geweest met een handpop met hem over dit gedrag praten. en het hielp. En hij doet niet meer aan fysiek 'geweld'
Je kan dit natuurlijk ook toepassen met b.v. knuffels.

Ook hebben we op een gegeven moment een beloningsbord gekocht. En elke avond voor het slapen gaan hangen we diertjes op bij de verschillende taken. (wij hebben *lief zijn (dus niet in de hoek gestaan, of fysiek 'geweld') *tandjes poetsen (was een drama) *goed eten (het bordje hoeft niet leeg, maar er moet wel van alles opgegeten worden) *opgeruimd (je kan niet vroeg genoeg beginnen) *jasje aan laten doen (onze zoon rende weg, en liet zich helemaal hangen als ik hem het jasje aandeed)
En als een van die dingen niet zijn gedaan dan geen diertje.
Als hij wel elke dag datgene heeft gedaan wat wij vragen is er aan het eind van de week de beloning. (van een snoepje, een extra verhaaltje, samen knutselen, samen (een spelletje) spelen e.d.)

Oei, wat een herkenbare verhalen!!!! Onze zoon van 3 1/2 is ook heel erg geweest. Hij deed bijten, slaan, schoppen enz. Toen hij kleiner was en vervelend was waarschuwde ik hem, en bij 3x zette ik hem in de box. We waren ook einde raad en CB gevraagd. Die gaven ook veel tips, en een telefoonnummer van Alcander. Met hun hebben we een kennismakingsgesprek gehad en door hun kregen we elke week een meisje over de vloer die 4e jaars student is, en die ging dan met onze zoon spelen. Ten eerste om zijn gedrag te veranderen, om hem alleen te leren spelen en ik kon even bijkomen (had een postnatale depressie) Dus voor ons drietjes was het wel fijn.
Zij gaat steeds als hij heel vervelend was geweest met een handpop met hem over dit gedrag praten. en het hielp. En hij doet niet meer aan fysiek 'geweld'
Je kan dit natuurlijk ook toepassen met b.v. knuffels.

Ook hebben we op een gegeven moment een beloningsbord gekocht. En elke avond voor het slapen gaan hangen we diertjes op bij de verschillende taken. (wij hebben *lief zijn (dus niet in de hoek gestaan, of fysiek 'geweld') *tandjes poetsen (was een drama) *goed eten (het bordje hoeft niet leeg, maar er moet wel van alles opgegeten worden) *opgeruimd (je kan niet vroeg genoeg beginnen) *jasje aan laten doen (onze zoon rende weg, en liet zich helemaal hangen als ik hem het jasje aandeed)
En als een van die dingen niet zijn gedaan dan geen diertje.
Als hij wel elke dag datgene heeft gedaan wat wij vragen is er aan het eind van de week de beloning. (van een snoepje, een extra verhaaltje, samen knutselen, samen (een spelletje) spelen e.d.)

Wel fijn om te lezen dat wij niet de enige zijn met een kind met temprament ha ha!
Mijn dochter is net een papagaai. Als ik haar corrigeer of iets tegen haar zeg dan zegt ze dat ook weer tegen mij en het liefste waar mensen bij zijn. Geweldig als je dochter tegen je zegt dat je brutaal bent! Soms kun je wel door de grond zakken!

zeer herkenbaar ja mijn dochterje van ruim 3 jaar doet het vooral in winkels en als we op visite ergens zijn,negeren ging in het begin goed nu werkt dat niet meer,straffen hetzelfde verhaal,als ze het nu doet weet ik me soms geen raad vooral als het in de winkel gebeurd je wordt dan zo aangeken en daar wordt ik dan nog kwaaier om,maar waarschuw haar 2 keer en bij de derde keer idd iets weg (speelgoed of knuffel)werkt tot nu toe redelijk

Ook mijn zoontje van bijna 3 is opeens van de een op de andere dag verandert van een lieve gehoorzame kindje naar een kindje die niet luisteren wil en alles kapot maakt.
Elke keer is er wel iets aan de hand, behang kapot, uit zijn bed gaan terwijl die ons niet wakker maakt maar dan op plunder toch gaat in de woonkamer.Mijn jongste zoontje heeft daardoor veelste weinig slaap omdat hij nu ook iedere keer hem gaat wakker maken.
Soms denk ik dat heel mijn opvoeding voor niks is geweest. In de hoek zetten was voorheen een goede methode maar dat werkt nu niet meer. Dan gaat die de behang kapot scheuren. En als ik hem aanspreek dan schreeuwt hij naar mij en is hij heel brutaal. Ik sta nu heel vaak met mijn handen in me haren en weet gewoon geen goede oplossing meer maar ik blijf toch consequent(ookal lijkt dat nu nog steeds niet te werken). Nu hoop ik maar dat het allemaal maar weer op zijn plek gaat vallen en dat hij stopt met dingen kapot maken.

Wij zijn al bij het CB geweest en hebben daar een gesprek gehad.
Wat we als tips kregen, is een kookwekker zetten en als het niet op is, jammer dan..
Of hapjes tellen. Bij de kookwekker zei onze zoon doodleuk, hoe lang duurt het nog voordat hij belt? grmbl. Bij het hapjes tellen, was eerst leuk later ook niet meer.
We zaten voorheen meer dan 1 uur aan tafel, nu hebben we dit teruggebracht tot max. 45 minuten (nog lang genoeg). We helpen hem dus standaard nu wel weer, anders krijgt hij gewoon niets en het boeit het ook nog niet.

Als hij straf krijgt en bijvoorbeeld dingen vernield, ga ik er op een gegeven moment toch maar naar toe en vraag waarom hij dit doet. Als antwoord krijg ik dan: omdat ik dit niet leuk vindt. Maar waarom doe je het dan als je het niet leuk vind? Dat weet hij niet. Dan neem ik hem uiteindelijk toch maar weer mee de kamer in en dan is hij weer poeslief en is alles vergeten lijkt het..

Ook hier een brusje op komst. Hiervoor hebben we een heel moeilijke tijd gehad, mijn 2e zwangerschap is helaas geeindigd in een miskraam. Onze zoon voelde dat er wat was. Met 3 weken (wij wisten nog van niets!) kreeg ik aan tafel iets te eten van hem, weet niet meer wat, stukje appel of stukje brood. Toen ik vroeg waar dat voor was, was zijn antwoord, voor de baby. WELKE? Nou, die in jouw buik. Hij had wel gelijk. Zo kreeg ik af en toe wat tot ca. de 7e week. Toen kreeg ik wat en zei meneertje dat het niet voor de baby was, maar voor mama. De baby was er niet meer. Weer wisten wij van niets, maar had hij wederom gelijk. Met 9 weken hadden we een echo waaruit bleek dat het hartje gestopt was te kloppen met 7 weken! Onze zoon is in deze tijd ZEER onhandelbaar geweest en we hebben hem toen regelmatig uit logeren gedaan bij mijn ouders, daar ging het beter namelijk. Het was net of hij ons niet mocht op dat moment.....

Momenteel gaat het op het avondeten na gelukkig weer gezellig, onze zoon gaat zelfs zingen voor de baby in mama's buik; legt zijn koppie op mijn buik en maakt een liedje. Ook gaat hij de baby af en toe aaien. Deze momenten zal ik blijven herinneren en proberen de pestmomenten te vergeten (hoe moeilijk ook).

Goed, 't is uiteindelijk toch nog een heel verhaal geworden.

Groetjes en nogmaals succes allemaal met de kids.

Mijn zoon is idem dito...hij is 5 jaar en vooral tijdens het eten. Het belangrijkste is dat je consequent bent. Soms erg moeilijk, maar de aanhouder wint!

Dit hoort zeker bij de leeftijd! Hier is onze zoon ook soms niet te begrijpen waarom hij zo doet maar ik weet dat ik zeker niet de enige ben. Keano verwacht (en wij dus ook...) een broertje of zusje en al die spanning werken nu ook niet bepaald mee helaas! Hopelijk is het snel beter als de kleine er is.