Angst voor de bevalling
Zwanger: Gezondheid Kwaaltjes Ontwikkeling
Dat je opziet tegen de bevalling is normaal. Als je zwanger bent, weet je dat je ooit moet gaan bevallen. Maar het is ook normaal dat je (een beetje) bang bent.
Het kan de angst voor het onbekende zijn. Als je nog nooit bent bevallen, dan weet je niet precies wat je te wachten staat. Je gaat af op verhalen van anderen en die zijn niet altijd even prettig.
Ook kun je angstig zijn omdat je eerste bevalling bijvoorbeeld heel lang duurde. Praat hier dan over met je verloskundige of arts.
Wanneer je erg op ziet tegen de pijn van de bevalling, is het ook verstandig om dit met je verloskundige of arts te bespreken. Zij hebben nuttige tips om met de pijn om te gaan. Zoals het nemen van een warme douche. Warmte zorgt voor ontspanning. Daarom is het vaak prettig om tijdens de weeën een warme douche te nemen.
Je kunt je ook laten voorlichten over pijnbestrijding. Welke vormen zijn er en wat is het meest geschikt voor jou. Hou er wel rekening mee dat de meeste vormen van pijnbestrijding alleen in het ziekenhuis kunnen worden toegepast.
Zie jij erg op tegen de bevalling en waar ben je dan precies bang voor?
Bleuh wat een verhaal zeg... Het ziekenhuis van de tweede was dus ook niet goed bezig. IK wil heel graag thuisbevallen, heb het al niet zo op ziekenhuizen en die mensen kennen je niet. Hoop dat je nog een keer mag bevallen op de fijne manier ;)
Grappig dat deze vraagstelling exact 3 jaar na mijn "trauma" is... 19 Oktober 2008 begonnen 'savonds de weeën en 'snachts om 00:45 uur op 20 Oktober is hij geboren...
Bij mijn tweede bevalling ging zowat alles mis wat mis kon gaan... Mijn zoon (8 pond) lag met zijn armpje achter mijn bekken, maar dat werd niet verteld terwijl ze het wel wisten in het ziekenhuis... Ook werd er gezegd dat ik me niet moest aanstellen... Er werd gedaan alsof ik alles fout deed en niet wist hoe ik moest bevallen... Mijn oudste zoon daarentegen was er zo uit (6 ponder) en ik kreeg in het ziekenhuis (een ander ziekenhuis) alle lof en complimenten: "Zo dat moet je eerder gedaan hebben!" (wel vaak gedroomd in mijn leven dat ik beviel) Had ik bij mijn oudste zoon iets van: Ik doe het zo nog een keer... Bij mijn 2e zoon durfde ik gewoon niet meer zwanger te worden... Het is nu ruim 3 jaar geleden en nu pas ebt mijn angst wat weg, maar tegelijk krijg ik het benauwd als ik denk aan een volgende bevalling... Dankzij een miskraam een paar maanden terug durf ik een nieuwe zwangerschap aan... De zwangerschap was niet gepland en ik wist tot kort voor de miskraam nieteens van de zwangerschap af, terwijl ik toch al ruim 2 maanden zwanger was... Maar het verlies van dat kindje heeft mij de ogen geopend dat ik toch nog dolgraag een kindje wil... Een ding weet ik wel... Ik ga nooit meer naar dat ziekenhuis waar mijn jongste zoon is geboren...
